تاریخچه چاپ افست

فرم‎ها‎ی لیتوگرافی

اوایل فرم‎ها‎ی لیتوگرافی، چاپ با سنگ‎ها‎ی آهکی که به نام سنگ‎ها‎ی زولن هوفن نیز مشهورند بود، انجام می‎شد.

 آلیوس زنه فلدر (۱۸۳۴-۱۷۷۱ م) نمایشنامه نویس و بازیگر تئاتر اتریشی به علت دسترسی نداشتن به کاغذ، لیست لباس شویی خود را روی یک سنگ آهکی زولن هوفن نوشت و برای مادر خود می‎فرستاد که ضمن این کار کشف کرد سنگ آهکی هنگامی که با چربی دست پوشیده شود، جوهر قلم را جذب نمی کند.
 از این رو به به دنبال شیوه ای بود تا بتواند نت‎ها‎ی موسیقی را که در آن زمان طرفداران زیادی را به خود جذب می‎کرد، روانه بازار نماید.

 با این کشف، شیوه جدید چاپ یا سنگ را که بعدها به نام چاپ سنگی مشهور شد، اختراع نمود. زنه متوجه شد که برای چاپ با سنگ آهکی کافی است که مرکب از جنس روغنی و سنگ نیز مرطوب باشد. از این رو برای چاپ، نیاز نبود تا فرم برجسته و با گود ایجاد شود.

نخستین دستگاه چاپ سیلندری اتوماتیک در فرانسه در حدود سال‎ها‎ی ۱۸۱۵ میلادی، دستگاه چاپ نیکول و سپس در سال ۱۸۵۲ دستگاه چاپ جورج سیکل در شهر وین پایتخت اتریش ساخته شد.
این دستگاه به سه اپراتور داست که یک از آنها گرداندن چرخ اصلی، یک نفر تغذیه ‎کاغذ و نفر سوم گرفتن کاغذ را بر عهده داشتند. دستگاه چاپ مزبور از فرم‎ها‎ی سنگی تخت سنگین وزن، استفاده می‎کرد. 

در نتیجه توسعه ‎چاپ برجسته ‎غیرمستقیم یا لترست، چاپ افست بوجود آمد که واژه «افست» به معنای غیرمستقیم و متعال کردن می‎باشد.

دو تبعه آمریکایی به نام‎ها‎ی روبل و گاسیارها در سال 1904، موفق به اختراع چاپ افست شدند. آنها این ایده را که می‎توان با فرم‎ها‎ی لیتوگرافی چاپ غیرمستقیم انجام داد، مورد بررسی قرار دادند. 

روبل که یک چاپخانه دار کوچک با تجهیزات پیش از چاپ لیتوگرافی بود، اسکناس‎ها‎ را با کیفیت پایین چاپ می‎کرد که این کار وی را راضی نمی کرد، از همین رو به منظور برطرف کردن عیب دستگاه چاپ، از لاستیک نرم تری برای چاپ استفاده کرد.

در این میان، اپراتوری هم که مسئول تغذیه ‎کاغذهای اسکناس به درون دستگاه بود، در هر چند دور چاپ فراموش می‎کرد که یک بار کاغذ را وارد دستگاه چاپ نماید. این کار موجب می‎شد که مرکب نخست به روی لاستیک و سپس به پشت کاغذ بعدی منتقل شود.
زمانی که روبل یکی از این چاپ‎ها‎ی باطله را مورد بررسی قرار داد، متوجه شد که کیفیت چاپی باطله در پشت کار به مراتب بهتر از چاپ روی کار می‎باشد. 

این امر سرآغاز کشف چاپ افست بود. از آن پس روبل برای گسترش این ‎روش، چاپ غیرمستقیم با فرم‎ها‎ی لیتوگرافی را کنار گذاشته و از روش افست استفاده نمود.

چاپ افست زمانی رو به موفقیت نهاد که صفحه‎ها‎ی مسی با سطح حساس به نور، اختراع شدند. 

روش انتقال اطلاعات در چاپ افست

انتقال اطلاعات در چاپ افست بشکل غیرمستقیم انجام می‎شود. به عبارت دیگر اطلاعات قبل از این که در روی کاغذ یا سطح مورد نظر منتقل شوند، به روی سطح دیگری (سیلندر لاستیک) انتقال می‎یابند و پس از آن بر روی کاغذ (سیلندر چاپ) منتقل می‎شوند.
در چاپ افست میان سیلندر پلیت (پلیت) و سیلندر چاپ (سطح چاپی) یک واسطه با نام سیلندر لاستیک وجود دارد. از این رو به آن چاپ افست (چاپ غیرمستقیم) گفته می‎شوند.

سیلندر لاستیک است که به دور این سیلندر پوششی از جنس لاستیک بسته می‎شود. این پلیت لاستیکی در طی چاپ ساییده می‎شود و هر چند وقت یک بار باید تعویض شود.
در سایز روش‎ها‎ی چاپی امکان استفاده از لاستیک واسطه برای چاپ کردن وجود دارد اما به آن‎ها‎ چاپ افست گفته نمی شود و زمانی از واژه «افست» استفاده می‎شود که که خاصیت قبول مرکب را در نقاطی که دارای تصویر و اطلاعات است، داشته باشد.

از آنجا که در چاپ افست نقاط حامل اطلاعات و نقاط غیرچاپی فرم که استفاده می‎شوند، در یک سطح قرار می‎گیرند، به آن روش صاف نیز گفته می‎گویند.

در گذشته جنس پلیت‎ها‎ از آلیاژ مس و روی یا زینک بود؛ به همین دلیل به آن‎ها‎ زینک نیز گفته می‎شد اما در حال حاضر از آلیاژ مس برای آنها استفاده می‎شود.

سطح پلیت را با ماده ‎مخصوصی می‎پوشانندن که در اثر تابیند نور مخصوص تصویر نگاری بر روی آن، دچار تغییر می‎شود.

در نتیجه این امر در نقاطی از آن که به انتقال مرکب نیاز دارد، خاصیت جذب مرکب صورت می‎گیرد. چاپ افست به دو نوع چاپ افست خشک و چاپ افست معمولی انجام می‎شود که هر یک از این دو نوع چاپ، نیاز به پلیت مخصوص دارد.

انواع پلیت‎ها‎ی دستگاه چاپ افست

-پلیت‎ها‎ی افست معمولی 

پلیت‎ها‎ی افست معمولی، متداول ترین پلیت‎ها‎ در روش چاپ افست به شمار می‎روند که امروزه استفاده زیادی دارند.

در این پلیت‎ها‎ از خاصیت عدم انحلال آب و روغن در یکدیگر استفاده می‎شود. پلیت‎ها‎ی افست معمولی دارای دو منطقه در روی سطح می‎باشند که عبارت است از:

- منطقه ‎غیرحامل اطلاعات و تصویر که ویژگی منحصر به فرد آن جذب آب می‎باشد.

- منطقه ‎حامل اطلاعات و تصویر که ویژگی منحصر به فرد آن دفع آب و جذب مرکب‎ها‎ی پایه ‎روغنی می‎باشد.

در زمان آغاز کار چاپ، پلیت به آب آغشته  شده و در نتیجه نقاطی که حامل تصویر است، آب را دفع می‎نماید و سایر ‎نقاط نیز لایه ای بسیار نازک از آب را به خود جذب می‎کند. پس از این با انتقال مرکب به روی پلیت، فقط مناطق آماده شده برای انتقال تصویر مرکب را جذب می‎نماید. سرانجام پلیت آماده چاپ می‎باشد.
این روش در هر سیکل چاپ چندین مرتبه تکرار می‎گردد و مقدار رطوبت (آب) و مرکبی که به روی سطح چاپی انتقال داده شده، بوسیله سیستم مرکب و رطوبت دهی جایگزین می‎شود.

پلیت‎ها‎ی افست خشک 

در  پلیت‎ها‎ی خشک، از آب برای جداسازی نقاط غیرتصویری فرم و تصویری، استفاده نمی شود و خاصیت موادی که سطح پلیت را پوشش می‎دهد بشکلی است که تنها نقاط تصویری پلیت، مرکب مخصوص این نوع چاپ را بخود جذب می‎نماید.

در این روش چاپ نه تنها روی کاغذ بلکه روی موادی که خاصیت جذب آب ندارند، مانند PVC ، نیز قابلیت اجرا دارد. تجهیزات چاپی مورد نیاز برای استفاده از این نوع پلیت‎ها‎ با پلیت‎ها‎ی افست معمولی تفاوت زیادی دارد.

لاستیک سیلندر واسطه در چاپ افست 

انتقال مرکب از روی فرم به روی سطح چاپی بطور غیرمستقیم و بوسیله سیلندری که به دور آن لاستیک مخصوص بسته شده است، صورت می‎گیرد.

خاصیت جذب مرکب و آب لاستیک و خاصیت ارتجاعی آن، برای چاپ کارهای باکیفیت اهمیت زیادی دارد. از سوی دیگر انعطاف پذیری لاستیک موجب می‎شود تا اندک تفاوت سطح پلیت با ضخامت کاغذ جبران گردد و به اجزای مربوطه صدمه وارد نشود.
لاستیک سیلندر از جمله مواد مصرفی چاپ است که نسبت به نوع کار، کاغذ و جنس آن، هر چند وقت باید تعویض گردد.

واحد چاپ

واحد چاپ بخشی از دستگاه چاپ است که عمل انتقال مرکب به روی سطح چاپی را بر عهده دارد و به دلیل شکل ظاهری آن، به آن برج چاپ نیز می‎گویند.

یک واحد چاپی افست یا برج چاپ سه قسمت مجزا دارد که عبارت است از:

- واحد مرکب دهی

- واحد رطوبت دهی

- واحد چاپ (تامین فشار)


هر واحد چاپ رنگ‎ها‎ را منتقل می‎سازد و از این رو اگر به عنوان مثال کار چاپی دارای رنگ باشد، باید  یا از دستگاهی با دو برج چاپی استفاده شود و یا این که یک بار یک رنگ را چاپ نمود و در مرحله ‎بعد، رنگ مرکب چاپ دوم را عوض کرد و آن را چاپ کرد. 

واحد رطوبت دهی

به منظور انتقال مرکب فقط به روی بخشی از پلیت که حامل اطلاعات است، ابتدا باید به سطح پلیت به آب آغشته شود.

یکی از ویژگی‎ها‎ی پلیت در نقاط بدون اطلاعات، جذب رطوبت (آب) می‎باشد که این آب، دیگر اجازه ‎نمی دهد که مرکب دارای روغن است، جذب شود. ضخامت این لایه ‎نازک آب حدوداً  ۲ هزارم میلی متر می‎باشد.

واحد رطوبت دهی:
قسمتی از رطوبت انتقال داده شده به روی پلیت، بواسطه سیلندر لاستیک، به روی کاغذ انتقال داده می‎شود و بخشی نیز در اثر حرارت جذب هوای محیط چاپخانه می‎شود.

سیستم رطوبت دهی این میزان از رطوبت از دسته رفته را با دقت زیاد جایگزین و توسط نوردهای مختلف از مخزن (نشت) آب به روی پلیت منتقل می‎سازد.

واحد مرکب دهی:


زمانی که قصد چاپ تصویر داریم، مقداری مرکب را به روی سطح چاپی انتقال می‎دهیم. ‎واحد مرکب دهی جایگزین کردن این مقدار مرکب را بر عهده دارد.

این کار توسط نوردهای متعددی انجام می‎شود تا جایی که ضخامت و مقدار مرکب قابل انتقال کنترل و بصورت یکنواخت شود. ضخامت مرکب روی سطح چاپی در چاپ افست، حدود یک هزارم میلی متر می‎باشد.

مرکبی که روی هر نورد قرار می‎گیرد و در نهایت به روی پلیت منتقل می‎شود، نسبت به نوع مرکب و تغییرات حرارت محیط متغیر است.

نوردهای مرکب دهی، مرکب را از مخزنی که اپراتور دستگاه مرکب در آن ریخته می‎شود، به روی پلیت منتقل می‎سازد.

2655




rating
  نظرات

نظری وجود ندارد.

نام
ایمیل
وب سایت
عنوان
نظر
تصویر امنیتی
وارد نمودن کد
درباره ما

با پشتوانه چندین نسل از بزرگان و پیشکسوتان صنعت چاپ و صحافی  و با بکارگیری آخرین تکنولوژی های روز جهان و نیز آخرین متدهای مدیریت تولید وکنترل کیفیت , مجتمع چاپ لیتوگرافی صحافی اندیشه برتر به عنوان یکی از تخصصی ترین شرکت های ارائه دهنده چاپ و خدمات تکمیلی در مرکز شهر اینک با افتخار و مسرت پذیرای تمامی سفارشات چاپی شما عزیزان می باشد. ما مفتخریم بهترین و عالی ترین مشاوره چاپ و صحافی را از تقاضا و سفارش تا تولید محصول نهایی پیش روی شما قرار دهیم.

از اعتماد شما به خود بی نهایت سپاسگزاریم و از این اعتمادو حسن نظر  بالنده ایم.

شبکه های اجتماعی
Top
دی ان ان